ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ;

Στην πολιτική υπάρχει μια θέση πολύ χειρότερη από τη δεύτερη. Η τρίτη. Και όχι επειδή ο τρίτος παίρνει χάλκινο μετάλλιο. Οι εκλογές δεν είναι Ολυμπιακοί Αγώνες. Με τα σημερινά δεδομένα, η πραγματική μάχη στις επόμενες εκλογές δεν θα δοθεί για την πρώτη θέση, όπου υπάρχει καθαρό προβάδισμα, αλλά για τη δεύτερη. Και μπορεί να αποδειχθεί πολύ σκληρότερη απ’ όσο δείχνουν οι λίγες μονάδες που χωρίζουν σήμερα δεύτερο από τον τρίτο. Ας πάρουμε ένα θεωρητικό παράδειγμα. Πρώτο κόμμα στο 30%, δεύτερο στο 16,5%, τρίτο στο 12%. Τα ποσοστά είναι υποθετικά, αλλά δεν απέχουν πολύ από τη δημοσκοπική εικόνα των τελευταίων μηνών. Δεύτερος και τρίτος απέχουν 4,5 μονάδες. Σημαντική διαφορά, όχι όμως χάος. Λάθος! Οι 4,5 μονάδες της πρώτης κάλπης θα γίνουν πολύ περισσότερες στη δεύτερη. Γιατί αν η πρώτη κάλπη δεν δώσει κυβέρνηση, στη δεύτερη πηγαίνουμε με άλλα δεδομένα. Το 16,5% παύει να είναι απλώς 16,5%. Γίνεται «ο αντίπαλος του πρώτου». Και το 12% παύει να είναι 12%. Γίνεται «ο τρίτος». Μικρή διαφο...

  Η ΔΕΘ έκλεισε. Τα φώτα έσβησαν, τα μικρόφωνα μαζεύτηκαν, τα δισεκατομμύρια, ευτυχώς, έμειναν στον αέρα! Για δύο εβδομάδες η Θεσσαλονίκη έγινε το μεγαλύτερο πολιτικό πολυκατάστημα της χώρας.  Φοροελαφρύνσεις, αυξήσεις, επιδόματα, δέκατος τρίτος μισθός, δέκατη τρίτη σύνταξη, εκατόν είκοσι δόσεις, φθηνή στέγη, καλύτερη Υγεία, καλύτερη Παιδεία. Η κυβέρνηση εξήγησε τι θα κάνει. Το ΠΑΣΟΚ τι θα έκανε καλύτερα. Η ΕΛΑΣ τι θα έκανε πολύ καλύτερα. Όλοι βρήκαν τα λεφτά. Συνήθως τα ίδια. Και τώρα που τελείωσε η μεγάλη δημοπρασία, μπορούμε να κάνουμε την άβολη ερώτηση. Πόση σημασία έχουν πραγματικά όλα αυτά όταν έρχεται η ώρα της κάλπης;

Επτά χρόνια μετά, η κυβέρνηση φθείρεται. Αλλά κανείς δεν πείθει ακόμη ότι μπορεί να την αντικαταστήσει! Επτά χρόνια στην εξουσία είναι πολλά. Αρκετά για να φθαρεί μια κυβέρνηση, να κουράσουν πρόσωπα και συνθήματα, να συσσωρευτούν λάθη και να αρχίσει εκείνο το αναπόφευκτο «φτάνει πια» που συνοδεύει σχεδόν κάθε μακρά παραμονή στην εξουσία. Θα ήταν παράξενο να μην έχει συμβεί και στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Η ακρίβεια πιέζει τα νοικοκυριά. Τα Τέμπη άφησαν βαθύ αποτύπωμα στην κοινωνία. Ο ΟΠΕΚΕΠΕ πρόσθεσε ακόμη ένα σοβαρό πλήγμα στην εικόνα της κυβέρνησης. Υπάρχουν λάθη, αστοχίες, καθυστερήσεις. Υπάρχει και κάτι ακόμη πιο απλό. H κόπωση! Η Νέα Δημοκρατία, άλλωστε, δεν βρίσκεται πια στο 40,56% του 2023. Μέχρι εδώ, τίποτε παράξενο. Το παράξενο αρχίζει ακριβώς μετά. Γιατί, παρά τη φθορά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξακολουθεί να αποτελεί το μέτρο σύγκρισης του πολιτικού συστήματος. Επτά χρόνια μετά, το βασικό ερώτημα δεν είναι μόνο πόσο έχει φθαρεί ο ίδιος. Είναι ποιος μπορεί να τον αντικατα...

  16 Ιουλίου 2027 Τον Μάιο του 2023, 1.184.621 πολίτες ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ, αναθέτοντάς του τον θεσμικό ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Εξέλεξαν 47 βουλευτές για να ελέγχουν την κυβέρνηση, να καταθέτουν προτάσεις και να εκπροσωπούν πολιτικά όσους τους εμπιστεύθηκαν. Τρία χρόνια μετά, η εικόνα δεν θυμίζει σε τίποτα εκείνη τη λαϊκή εντολή. Είκοσι πέντε από τους σαράντα επτά βουλευτές έχουν ήδη αποχωρήσει από το κόμμα με το οποίο εξελέγησαν. Αν επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες που εδώ και ημέρες κυκλοφορούν, ο αριθμός των αποχωρήσεων θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο! Περίπου δέκα μήνες πριν από τις επόμενες εθνικές εκλογές, εφόσον αυτές διεξαχθούν στο τέλος της τετραετίας,   από την κοινοβουλευτική ομάδα που ανέδειξαν οι πολίτες, πιθανότατα θα έχει απομείνει μονοψήφιος αριθμός βουλευτών! Θα πρόκειται για ένα πρωτοφανές φαινόμενο. Ποτέ άλλοτε στη μεταπολίτευση, κόμμα που οι πολίτες ανέδειξαν ως αξιωματική αντιπολίτευση δεν οδηγήθηκε, μέσα στον ίδιο εκλογικό κύκλο, σε τόσο εκτεταμέ...

  22 Ιουνίου 2026 Πώς ο πολιτικός οπορτουνισμός διαβρώνει την εμπιστοσύνη στους θεσμούς και τροφοδοτεί την κρίση της δημοκρατίας.  «Οπορτουνισμός: Τρόπος ενέργειας σύμφωνα με τον οποίο κάποιος κινητοποιείται από συμφεροντολογικά κίνητρα και όχι από το χρέος προς μια πάγια αρχή». Ο ορισμός του λεξικού περιγράφει με ακρίβεια ένα από τα πλέον διαδεδομένα φαινόμενα της σύγχρονης ελληνικής δημόσιας ζωής. Δεν πρόκειται απλώς για πολιτικούς που αλλάζουν κόμματα ούτε για δημοσιογράφους που αλλάζουν στρατόπεδα. Πρόκειται για τη σταδιακή επικράτηση μιας νοοτροπίας σύμφωνα με την οποία η προσωπική επιβίωση και η ατομική ανέλιξη υπερισχύουν κάθε αρχής, κάθε ιδεολογικής αναφοράς και κάθε αίσθησης ευθύνης. Σε μια δημοκρατία οι πολιτικές μετακινήσεις είναι θεμιτές. Οι άνθρωποι εξελίσσονται, οι συνθήκες μεταβάλλονται και οι απόψεις αναθεωρούνται. Όταν όμως η μετακίνηση γίνεται πάντοτε προς την κατεύθυνση της εξουσίας, της προβολής ή της προσωπικής ωφέλειας, τότε δεν μιλάμε για πολιτική εξέλ...